ถ้อยคำแห่งปวงปราชญ์ 174
  จำนวนคนเข้าชม  45

ถ้อยคำแห่งปวงปราชญ์ 174

 

แปลและเรียบเรียง....เพจวันละหนึ่งความคิด

 

- เชค รอเบี๊ยะ อัลมัดค่อลีย์ ร่อฮิมะฮุ้ลลอฮฺ -

 

สิ่งใดก็ตามที่พวกท่านพบว่ามันสอดคล้องตรงตามสัจธรรม พวกท่านก็จงรับเอาไว้เถิด

ไม่ใช่รับเพื่อคนนั้นคนนี้ แต่รับเพราะมันคือสัจธรรมความจริงความถูกต้อง

และสิ่งใดที่พวกท่านพบว่ามันผิด ก็จงทิ้งมันไปอย่าใส่ใจเอามาเป็นสาระ ไม่ว่าคนพูดจะเป็นใครก็ตาม

‏(อัลมัจมูอฺ 7/137)

 

 

 

- เชค มุฮัมมัด บ๊าศมู้ล ฮะฟิศ่อฮุ้ลลอฮฺ -

 

     บางคนผ่านเข้ามาในชีวิตเราเพื่อเป็น 'ความโปรดปราน' และมีบางคนผ่านเข้ามาในชีวิตเราเพื่อเป็น 'บทเรียน'

     จงรักษาความโปรดปรานนั้นไว้ให้ดี และจงเรียนรู้จากบทเรียนที่ได้รับ 

     เพราะโลกนี้ก็เป็นเช่นนี้.. สับเปลี่ยนหมุนเวียนระหว่าง 'อุทาหรณ์' และ 'ความโปรดปราน'

     ดังนั้น จงรับเอาแง่คิดอุทาหรณ์เหล่านั้นไว้ และจงขอบคุณต่อความโปรดปรานที่ได้รับเสมอ

 

 

 

- เชค ร่อเบี๊ยะ อัลมัดค่อลีย์ ร่อฮิมะฮุ้ลลอฮฺ–

 

ใครก็ตามที่อัลลอฮฺทรงช่วยเหลือให้เขา มีความเข้าใจในแนวทางสลัฟ และยืนหยัดมั่นคงในหนทางแห่งสลัฟ

เขาจงสรรเสริญขอบคุณอัลลอฮฺเถิด เพราะสิ่งนี้นับเป็นความกรุณาโปรดปราน จากอัลลอฮฺ ตะอาลา ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

(อัลลุบ๊าบ /175)

 

 

 

- อิมาม อิบนิ้ล ก็อยยิม อัลเญาซียะฮฺ ร่อฮิมะฮุ้ลลอฮฺ -

 

     ผู้ใดที่การถูกขัดขวางห้ามไม่ให้เขาได้รับในสิ่งหนึ่งใด ผลักดันเขาไปสู่การปรารถนาพึ่งพิงพระองค์ 

     ถ่อมตนนบนอบต่อพระองค์ และ รำลึกถึงพระองค์อย่างไม่ขาดปากแล้วละก็ ถือได้ว่าการถูกกีดกั้นขัดขวางไม่ให้ได้รับนั้น เเปรเปลี่ยนเป็นการได้รับจากพระองค์ 

     ส่วนผู้ใดที่การได้รับจากพระองค์ ทำให้เขางุ่นง่านวุ่นวาย และกีดกันตัดขาดเขาออกจากพระองค์แล้ว ก็ถือได้ว่าการได้รับนั้น แปรเปลี่ยนไปเป็นการขัดขวางห้ามไม่ให้ได้รับไปโดยปริยาย 

 

 

 

- อัลอัลลามะฮฺ อัสสะอฺดีย์ ร่อฮิมะฮุ้ลลอฮฺ -

 

แท้จริง ผู้ที่มีความอ่อนน้อมถ่อมตนนั้น คือ

ผู้ที่ใกล้ชิดกับอัลลอฮฺ

ใกล้ชิดกับเพื่อนมนุษย์

ใกล้ชิดกับความเมตตา

ใกล้ชิดกับสวนสวรรค์ และห่างไกลจากไฟนรก

ส่วนผู้ที่มีหยิ่งผยองจองหองนั้น ย่อมมีสภาวะที่ตรงกันข้ามทุกประการ

(الرِّياض النَّاضرة ( 171) )

 

 

 

- ท่านอิบนุ ญะมาอะฮฺ ร่อฮิมะฮุ้ลลอฮฺ -

 

ความรู้นั้นยาว ๓ คืบ

♦- ผู้ที่เข้าไปในคืบแรก เขาจะหยิ่งผยองลำพองตน

♦- ผู้ที่ล่วงเข้าไปในคืบที่สอง เขาจะอ่อนน้อมถ่อมตน

♦- และผู้ที่ล่วงเข้าไปในคืบที่สาม เขาจะรู้ว่า เขานั้นยังไม่รู้

(ตัซกิเราะตุ้ซซามิอฺ 65)

 

 

 

✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿