โลกดุนยาที่หลอกลวง กับการเลือนลางของศรัทธาต่อโลกหน้า

เรียบเรียงโดย อิสมาอีล กอเซ็ม 

มวลการสรรเสริญเป็นเอกสิทธิ์ของอัลลอฮฺผู้อภิบาลแห่งสากลโลก 

          การศรัทธาต่อโลกหน้า (อัล-อาคิเราะฮฺ) เป็นหนึ่งในหลักความเชื่อสำคัญของอิสลาม และเป็นแก่นกลางที่กำหนดทิศทางชีวิตของผู้ศรัทธา ... อย่างไรก็ตาม เมื่อโลกดุนยาถูกพัฒนาอย่างไม่หยุดยั้ง เต็มไปด้วยความสวยงาม ความสะดวกสบาย และการละเล่นนานารูปแบบ สิ่งเหล่านี้ได้กลายเป็นปัจจัยสำคัญที่ดึงดูดหัวใจของมนุษย์ จนทำให้การตระหนักถึงโลกหน้าค่อย ๆ เลือนลางลงโดยไม่รู้ตัว

โลกดุนยา สิ่งลวงตาที่ทดสอบศรัทธา

     อัลลอฮฺ ﷻ ได้ทรงชี้ให้มนุษย์เห็นสัจธรรมของโลกนี้อย่างชัดเจนว่า เป็นเพียงที่พำนักชั่วคราว มิใช่จุดหมายปลายทาง

اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَزِينَةٌ وَتَفَاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِي الْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ﴾ (سورة الحديد: 20)

     “จงรู้เถิดว่า แท้จริงชีวิตในโลกนี้เป็นเพียงการละเล่น ความเพลิดเพลิน การประดับประดา การโอ้อวดระหว่างพวกเจ้า และการแข่งขันกันในทรัพย์สินและลูกหลาน”

     อิบนุกะษีร อธิบายว่า อายะฮฺนี้เตือนมนุษย์ไม่ให้หลงลืมเป้าหมายที่แท้จริง เพราะดุนยาไม่ว่าจะงดงามเพียงใด ก็เป็นเพียงบททดสอบที่ต้องสิ้นสุดลง และผู้มีปัญญาคือผู้ที่ไม่ยอมให้ดุนยาบดบังอาคิเราะฮฺ

เมื่อการเรียนรู้หยุดลง ศรัทธาย่อมอ่อนแอ

     ในเรื่องของหลักความเชื่อ (อากีดะฮฺ) ศรัทธาจะไม่คงอยู่ได้ด้วยตัวของมันเอง หากปราศจากการเรียนรู้และทำความเข้าใจอย่างต่อเนื่อง เมื่อใดที่มนุษย์หยุดแสวงหาความรู้ทางศาสนา ศรัทธาย่อมค่อย ๆ อ่อนแอลง

     อัลลอฮฺ ﷻ ตรัสว่า

إِنَّمَا يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ (سورة فاطر: 28)

“แท้จริงบรรดาผู้ที่ยำเกรงอัลลอฮฺจากบ่าวของพระองค์ คือบรรดาผู้รู้”

คำอธิบายนักวิชาการ

     อิหม่ามอัล-กุรฏุบี กล่าวว่า ความยำเกรง (ตักวา) ที่แท้จริงเกิดจากความรู้ ไม่ใช่จากความรู้สึกเลื่อนลอย ผู้ใดมีความรู้เกี่ยวกับอัลลอฮฺและโลกหน้า ผู้นั้นย่อมเกรงกลัวต่อการสอบสวนและการตอบแทน

     ข้ออ้างว่า “ไม่มีเวลา” กับหัวใจที่ถูกดุนยากัดกิน หลายคนมักอ้างว่า “ไม่มีเวลา” เมื่อถูกชักชวนให้เรียนรู้ศาสนา แต่ในความเป็นจริง ปัญหาไม่ได้อยู่ที่เวลา หากแต่อยู่ที่หัวใจที่ถูกดุนยาครอบงำ

     หัวใจที่ผูกพันกับดุนยา จะสามารถจัดสรรเวลาให้กับงาน ความบันเทิง และความเพลิดเพลินต่าง ๆ ได้เสมอ แต่กลับมองว่าการเรียนรู้ศาสนาเป็นเรื่องรอง และสามารถผัดผ่อนไปได้ไม่มีกำหนด

ท่านนบี ﷺ กล่าวว่า

«الدُّنْيَا سِجْنُ الْمُؤْمِنِ وَجَنَّةُ الْكَافِرِ»  (رواه مسلم)

“โลกดุนยาเป็นเรือนจำของผู้ศรัทธา และเป็นสวรรค์ของผู้ปฏิเสธศรัทธา”

คำอธิบายนักวิชาการ

     อิหม่ามอัน-นะวะวีย์ อธิบายว่า ผู้ศรัทธามองดุนยาเป็นที่คุมขัง เพราะเขาไม่ปล่อยให้หัวใจหลงระเริงกับมัน แต่จะควบคุมตนเองเพื่อผลตอบแทนในโลกหน้า

     สายตาสั้นที่มองไม่เห็นโลกหน้า เมื่อหัวใจหมกมุ่นกับดุนยา สายตาทางจิตวิญญาณย่อมสั้นลง มองเห็นเพียงผลประโยชน์เฉพาะหน้า แต่ไม่อาจมองเห็นการยืนต่อหน้าอัลลอฮฺในวันอาคิเราะฮฺ

อัลลอฮฺ ﷻ ตรัสว่า

بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا ۝ وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَى  (سورة الأعلى: 16–17)

“แต่มนุษย์กลับเลือกชีวิตในโลกนี้ ทั้งที่โลกหน้านั้นดีกว่าและยั่งยืนกว่า”

     อิสลามมิได้ห้ามมนุษย์พัฒนาชีวิตในโลกดุนยา แต่ได้วางหลักสมดุลไว้อย่างชัดเจน ดุนยาเป็นเพียงทางผ่าน มิใช่จุดหมายปลายทาง การศรัทธาต่อโลกหน้าจะมั่นคงได้ ต้องอาศัยการเรียนรู้ ความเข้าใจ และการตระหนักอยู่เสมอ

     ผู้ศรัทธาที่แท้จริง คือผู้ที่ใช้ดุนยาเป็นเสบียง เพื่อเตรียมตัวสำหรับการเดินทางสู่โลกหน้าที่ถาวร และไม่ยอมแลกอาคิเราะฮฺอันยั่งยืน ด้วยดุนยาที่จะต้องสูญสลาย