ถ้อยคำแห่งปวงปราชญ์ 163

แปลและเรียบเรียง....เพจวันละหนึ่งความคิด

- เชค ซอลิฮฺ เฟาซาน ฮะฟิศ่อฮุ้ลลอฮฺ -

อกีดะฮฺ (หลักเชื่อมั่น) ที่อ่อนแอ คือโรคภัยที่แท้จริง ที่จำเป็นต้องได้รับการเยียวยา

ด้วยกับความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับ อัตเตาฮีด (การให้เอกภาพแด่อัลลอฮฺ) และอกีดะฮฺที่ถูกต้องเท่านั้น

(อกีดะตุตเตาฮีด 99)

- ท่านอับดุลลอฮฺ อิบนิ มัสอู๊ด ร่อฎิยัลลอฮุอันฮฺ -

     ... บรรดานบีทุกท่าน เมื่อท่านรู้สึกกลัดกลุ้ม กังวลใจ  ท่านจะขอความช่วยเหลือ (ต่ออัลลอฮฺ)  ด้วยการกล่าวตัสเบี๊ยะฮฺ (ซุบฮานัลลอฮฺ)...

[الداء و الدواء لابن القيم ٧/١].

- อิมาม อิบนิ้ล ก็อยยิม ร่อฮิมะฮุ้ลลอฮฺ -

     ♥ ใครที่สดุดีอัลลอฮฺ (กล่าวซุบฮานัลลอฮฺ) อยู่เสมอ ความกังวลจะจางหายไปและความสุขจะฉายออกมาให้เห็น

     ♥ ใครที่สรรเสริญขอบคุณอัลลอฮฺเสมอ ความดีงามจะหลั่งไหลมาสู่เขาอย่างต่อเนื่อง และ

     ♥ ใครที่ขออภัยโทษต่ออัลลอฮฺอยู่เสมอ อุปสรรคความขัดข้องทั้งปวงจะถูกเปิดคลี่คลายให้แก่เขา

« الداء والدواء (١٨٧/١٨٨)-

-ท่านอุมัร อิบนิ้ล ค็อฏฏอบ ร่อฎิยัลลอฮุอันฮฺ-

อย่ารักจนลุ่มหลงคลั่งไคล้ (ถอนตัวไม่ขึ้น) และอย่าเกลียดจนพินาศบรรลัย

     หมายถึง  "รักอย่างไม่ลุ่มหลง" : คือการไม่รักด้วยความรุนแรงและยึดติดจนขาดสติ เหมือนเด็กที่ติดแม่จนทำอะไรไม่ได้ แต่ให้รักอย่างมีขอบเขตและมีเหตุผล

     และความหมายของ "อย่าเกลียดจนพินาศ" : คือการไม่เกลียดชังจนนำไปสู่การทำลายล้างผู้ที่เราเกลียดให้ย่อยยับ

     หรือเกลียดจนความทุกข์ระทมนั้นย้อนกลับมาเผาไหม้ตัวเราเอง จนตรอมใจตาย

أدب الدين والدنيا  ص 268

- อิมาม อะฮฺมัด อิบนิ ฮัมบัล ร่อฮิมะฮุ้ลลอฮฺ -

อย่าเกินพอดีกับทุกๆ เรื่อง แม้แต่กับความรัก และความชัง

(อัลอาด๊าบ อัชชัรอียะฮฺ 1/98)

- เชค ร่อเบี๊ยะอฺ บิน ฮาดีย์ อัลมัดค่อลีย์ ร่อฮิมะฮุ้ลลอฮฺ-

ขอสาบานต่ออัลลอฮฺ วิชาฟิกฮ์ (นิติศาสตร์อิสลาม)  หรือวิชาอื่นใดก็ตาม

จะไม่มีคุณค่าอะไรเลย หากเราละทิ้งหลักอะกีดะฮฺ (หลักเชื่อมั่นที่ถูกต้อง) 

และละเลยเรื่องเตาฮีด (การให้เอกภาพแด่อัลลอฮฺ)

จนกระทั่งเราตกไปอยู่ในชิริก (การตั้งภาคี) ต่ออัลลอฮฺ

​เมื่อนั้น... วิชาความรู้ใดๆ ล้วนไม่มีประโยชน์อะไรอีกต่อไป!

ต่อให้เราท่องจำอัลกุรอานได้ขึ้นใจ ท่องจำหะดีษได้แม่นยำ

หรือต่อให้เราจดจำตำรับตำรา ฟิกฮ์กี่เล่มต่อกี่เล่มก็ตาม...

แต่ขณะเดียวกันเรายังคงจมปลัก อยู่ในความมืดบอดของการตั้งภาคี

ตัวเราย่อมไม่เหลือคุณค่าใดๆ และจะไม่มีวันได้รับประโยชน์จากวิชาความรู้เหล่านั้นเลย

​( มัรฮะบัน ยาฏอลิบัล อิลมฺ 111)

✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿