ถ้อยคำ ชัยคฺ อับดุรร็อซซ๊าก อัลบัดรฺ -ฮะฟิซ่อฮุลลอฮฺ-

 

แปลเรียบเรียง...เพจบันทึกฮัก

 

ชัยคฺ อับดุรร็อซซ๊าก อัลบัดรฺ -ฮะฟิซ่อฮุลลอฮฺ-

 

     เรื่องเล่าจากชัยคุลอิสลาม อิบนุ ตัยมียะฮฺ -ร่อฮิมะฮุลลอฮฺ- เมื่อความเกียจคร้านเข้าครอบงำเราควรทำอย่างไร?

     มีผู้ถามชัยคุลอิสลาม อิบนุ ตัยมียะฮฺ -ร่อฮิมะฮุลลอฮฺ-  ว่า :  คนที่มีโรค (ทางใจ) รุมเร้า มีแต่ความสับสน  และความเกียจคร้านเข้าครอบงำควรทำอย่างไร? 

     ทั้งนี้เมื่อเขาอยากเข้าหาอัลลอฮฺแต่ก็พ่ายแพ้ต่ออารมณ์ใฝ่ต่ำ  อยากจะขยันแต่ก็จบลงด้วยความล้มเหลว 

     ยิ่งพยายามยิ่งสับสน ยิ่งดิ้นรนยิ่งหมดแรง คนที่ขอความช่วยเหลือจากพระองค์ จะต้องพบกับความอัปยศเช่นนี้เชียวหรือครับ?

     คำตอบของท่าน (อิบนุ ตัยมียะฮฺ)  สั้นๆแต่ครอบคลุมครบถ้วนและเป็นประโยชน์เป็นอย่างยิ่ง คือ:

 

1. ให้เข้าหาและพึ่งพาอัลลอฮฺ ขอดุอาต่อพระองค์อย่างต่อเนื่อง

     ยารักษาที่ดีที่สุดคือการนอบน้อมต่ออัลลอฮฺ และหมั่นขอดุอาอย่างสม่ำเสมอ โดยเฉพาะในช่วงเวลาที่ดุอาถูกตอบรับ เช่น:

♥ ช่วงท้ายของคืน

♥ ช่วงระหว่างอะซานกับอิกอมะฮฺ

♥ ในขณะสุญูด

♥ หลังเสร็จสิ้นการละหมาด (ก่อนให้สลาม)

  

2. กล่าว "อิสติฆฟาร" (ขออภัยโทษ)

     หมั่นขออภัยโทษต่ออัลลอฮฺ เพราะผู้ที่ขออภัยและกลับเนื้อกลับตัว อัลลอฮฺจะทรงประทานชีวิตที่ดีงามและมีความสุขจนถึงวาระสุดท้าย

 

3. อ่านอัซการทุกๆวัน

     บทรำลึกถึงอัลลอฮฺที่ทำเป็นประจำทุกวัน ทั้งยามเช้า ยามเย็น และก่อนนอน

 

4. ให้เขาอดทนต่ออุปสรรคและสิ่งรบกวนต่าง ๆ

     อดทนต่ออุปสรรคและสิ่งที่ทำให้ไขว้เขว เพราะด้วยความอดทนนั้น ไม่นานอัลลอฮฺจะทรงประทานพลังใจ และความหนักแน่นมาสู่หัวใจ

 

5. รักษาละหมาด 5 เวลาให้ดีที่สุด

     ให้ความสำคัญกับการละหมาด 5 เวลา ทั้งอิริยาบทภายนอกที่ถูกต้อง และความนอบน้อมภายในใจ เพราะละหมาดคือเสาหลักของศาสนา

 

6. กล่าวว่า "ลา เฮาละ วะลา กูววะตะ อิลลา บิลลาฮฺ" ให้ขึ้นใจ

     ให้กล่าวว่า لاحول ولاقوة إلا بالله ให้เป็นกิจวัตร  เพราะด้วยถ้อยคำนี้ เขาจะสามารถแบกรับภาระหนัก ฝ่าฟันความยากลำบาก และบรรลุถึงสถานะอันสูงส่ง

     และอย่ารีบร้อนในการขอดุอา เพราะแท้จริงดุอาจะถูกตอบรับ ตราบใดที่เขาไม่เร่งรัดและถอดใจ จนกล่าวว่า “ขอไปนานแล้ว แต่ยังไม่ถูกตอบรับเลย”

     พึงรู้ไว้เถิดว่า ชัยชนะจะมากับความอดทน ความสบายจะมาหลังจากความยากลำบาก

     ไม่มีใครได้รับสิ่งที่ดีไม่ว่าจะเป็นนบีหรือคนธรรมดาเว้นแต่ต้องผ่านการ "อดทน" มาก่อนทั้งสิ้น

 

 

 

ชัยคฺ อับดุรร็อซซ๊าก อัลบัดรฺ -ฮะฟิซ่อฮุลลอฮฺ-

 

จากความคิดเล็กๆสู่บาปใหญ่ ทำไมต้องตัดบาปตั้งแต่ต้น

     คำสอนของอิหม่ามอะฮฺหมัด อิบนุ ฮัมบัล -ร่อฮิมะฮุลลอฮฺ- ท่านได้เปรียบเทียบสภาพของมนุษย์กับการเริ่มต้นทำบาป จนกระทั่งถลำลึกไปในบาปนั้นไว้ว่า ให้ลองจินตนาการดูว่า:

     "มีชายคนหนึ่งสวมเสื้อผ้าที่สะอาดสะอ้านและใหม่เอี่ยม เขามีความจำเป็นต้องเดินผ่านเส้นทางหนึ่งที่เป็นโคลนและเปียกแฉะ ในตอนแรกเขากังวลมากว่าเสื้อผ้าที่สะอาดนั้นจะเปื้อนโคลน

     เขาจึงเดินด้วยความระมัดระวัง สายตาคอยจ้องมองเส้นทางอย่างดี พยายามวางเท้าลงบนพื้นที่แห้งเท่านั้น ค่อยๆ ก้าวไปทีละก้าวเพื่อหลบเลี่ยงโคลน

     แต่ทว่า : หากเขาบังเอิญก้าวพลาดจนเท้าจมลงไปในโคลน และเห็นว่าเสื้อผ้าเริ่มเลอะเทอะบ้างแล้ว หลังจากนั้นเขาจะทำอย่างไร?  

     เขาจะเลิกระวังและเริ่ม "เดินลุยโคลน" นั้นไปเลย เพราะเขารู้สึกว่ามันเลอะไปแล้ว

     เช่นเดียวกับบ่าวของอัลลอฮฺ เขามักจะระวังการทำบาปอยู่เสมอ แต่เมื่อใดก็ตามที่เขาเผลอทำบาป และเริ่มคุ้นชินกับมัน

     เขาก็จะเริ่มถลำลึกและลุยทำบาปนั้นต่อไปโดยไม่คอยระวังเหมือนเดิม

     ดังนั้นสิ่งสำคัญที่สุดคือ การตัดบาปตั้งแต่ต้นทาง  หรือ 'การตัดบาปตั้งแต่จุดเริ่มต้น" 

      เมื่อใดก็ตามที่จุดเริ่มต้นของบาปเริ่มขยับเข้ามาในใจ ยังเป็นเพียงความคิด  

      จากนั้นจะกลายเป็นความปรารถนา คือเริ่มอยากทำ ต่อมาจะขยับเป็นเจตนาที่ไม่ดี เริ่มวางแผน

      และกลายเป็นความมุ่งมั่นที่จะทำ หรือตัดสินใจทำลงไปในที่สุด

     ดังนั้น การดับความคิดที่ไม่ดีตั้งแต่ก้าวแรก จึงเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพที่สุด และเป็นสิ่งที่ช่วยให้หลุดพ้นจากบาปได้อย่างแท้จริง"

 

 

 

ชัยคฺ อับดุรร็อซซ๊าก อัลบัดรฺ -ฮะฟิซ่อฮุลลอฮฺ-

 

     ขาดทุนที่แท้จริงคือการใช้ชีวิตโดยปราศจากเตาฮีด ดุนยาเต็มไปด้วยสิ่งล้ำค่า มีของมีค่ามากมายในโลกใบนี้

     แต่ถ้าถามว่า อะไรคือสิ่งที่มีค่าที่สุดในดุนยา ? อะไรคือสิ่งที่ราคาแพงที่สุดในดุนยา ?

     คำตอบคือ : การยึดมั่นต่ออัลลอฮฺเพียงผู้เดียว นี่คือสิ่งที่มีค่าที่สุดในดุนยา

     เตาฮีดคือสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในดุนยา คือสิ่งที่สำคัญที่สุดที่มนุษย์ควรรักษาไว้อย่างที่สุด จนกว่าลมหายใจสุดท้ายจะออกจากร่าง

     นั่นก็เพราะหากผู้ใดเข้ามาในดุนยา และจากดุนยาไปโดยปราศจากเตาฮีด เขาได้สูญเสียทุกสิ่ง  สูญเสียทั้งดุนยาและอาคิเราะฮฺ และนั่นคือความขาดทุนอย่างแท้จริง

     เตาฮีดคือการที่เขาทำให้ศาสนาของตนบริสุทธิ์เพื่ออัลลอฮฺ ไม่ตั้งสิ่งใดเป็นภาคีร่วมกับพระองค์ และไม่ยึดถือผู้ใดเป็นหุ้นส่วนเคียงคู่กับพระองค์

     "จงกล่าวเถิดว่า แท้จริงการละหมาดของฉัน การอิบาดะฮฺของฉัน การมีชีวิตของฉัน และการตายของฉัน ล้วนเพื่ออัลลอฮฺ ผู้เป็นพระเจ้าแห่งสากลโลก"

(อัลอันอาม162)

 

 

 

•┈┈┈••✦✿✦••┈┈┈••┈┈┈••✦✿✦••┈┈┈••┈┈┈••✦✿✦••┈┈┈•