ถ้อยคำแห่งปวงปราชญ์​ 95

 

วันละหนึ่งความคิด....แปลเรียบเรียง

 

- อิมาม อิบนิ รอญับ ร่อฮิมะฮุ้ลลอฮฺ -

 

     ใครก็ตามที่ได้รับส่วนได้ใดๆ จากอิสลาม แน่นอนเหลือเกินว่า เขาได้รับความโปรดปรานอันยิ่งใหญ่แล้ว

     ความโปรดปราน (นิอฺมัต) จากอัลลอฮฺที่มีต่อเขาช่างมากมายมหาศาล จึงจำเป็นเหลือเกินที่เขาจะต้องทำหน้าที่เพื่อแสดงความกตัญญูรู้คุณ ต่อความโปรดปรานนี้

     และต้องวิงวอนขอให้ความโปรดปรานนี้คงอยู่ต่อไป ขอให้มั่นคงในอิสลามจวบจนชีวิตจะหาไม่ และให้จบชีวิตลงบนอัลอิสลาม ดังกล่าวนี้เอง จึงจะถือได้ว่า เป็นความโปรดปรานที่ครบถ้วนบริบูรณ์

 

 

 

- เชค ซอลิฮฺ อัลอุศ็อยมีย์ ฮะฟิศ่อฮุ้ลลอฮฺ-

 

     บรรดาผู้รู้จะดำรงชีวิต ตามที่อัลลอฮฺทรงปรารถนา พวกเขาจะไม่นำพาตัวเองให้ยุ่งวุ่นวายอยู่กับสิ่งที่ผู้คนปรารถนา เพราะสิ่งที่มนุษย์ต้องการ ล้วนแล้วแต่ไม่มีที่สิ้นสุด

     แต่สิ่งที่อัลลอฮฺทรงปรารถนานั้น สิ้นสุดอยู่ที่ (การดำรงตนใน) "ศาสนา" ที่ท่านนบีมุฮัมมัด صلى الله عليه وسلم นำมาเท่านั้น

ท่านร่อซู้ล  กล่าวไว้ว่า :

يا معشر من آمن بلسانه ولم يدخل الإيمان قلبه، لا تغتابوا المسلمين، 

ولا تتبعوا عوراتهم،

 فإنه من اتبع عوراتهم يتبع الله عورته، ومن يتبع الله عورته يفضحه في بيته

 

 “ โอ้ บรรดาผู้ที่ศรัทธาเพียงลิ้น แต่การศรัทธามิได้เข้าสู่หัวใจของเขาทั้งหลาย

 (เป็นการเตือนให้ระวังว่า การนินทาใส่ร้ายผู้อื่น เป็นลักษณะของมุนาฟิกไม่ใช่ลักษณะของมุอฺมิน) 

พวกท่านจงอย่าได้นินทาว่าร้ายพี่น้องมุสลิม และอย่าได้ติดตามสอดแนมพวกเขา 

เพราะแท้จริง ผู้ใดที่สืบหาความลับของผู้อื่น อัลลอฮฺก็จะทรงสืบหาความลับของเขา 

และผู้ใดก็ตามที่อัลลอฮฺ ทรงสืบหาความลับของเขา พระองค์ก็จะทรงประจานเขา แม้ว่าเขาจะอยู่ในบ้านของตัวเองก็ตาม”

(บันทึกโดย อิมามอบูดาวูด อิมามอะฮฺมัด อบูยะอฺลา และ อัลบัยหะกีย์)

 

 

 

-เชค อับดุลอะซี้ซ บิน บ๊าศ ร่อฮิมะฮุ้ลลอฮฺ-

 

ใครที่เผยแพร่สิ่งที่ยังประโยชน์ต่อผู้คน สำหรับเขาจะได้รับผลบุญเฉกเช่นผลบุญของผู้ที่ได้รับประโยชน์จากสิ่งนั้น

(ม้จมูอุ้ล ฟะตาวา  6/179)

 

 

 

- อิมาม อัลเอาซาอีย์ ร่อฮิมะฮุ้ลลอฮฺ -

 

อิบลีสจะบอกกับลูกสมุนของมันว่า พวกเจ้าเข้าหามนุษย์จากช่องทางใด ?

พวกมันตอบว่า : จากทุกหนทาง

อิบลีสพูดว่า : แล้วพวกเจ้าเขาหาพวกมนุษย์จากช่องทาง"การขออภัยโทษ" ได้หรือไม่?

พวกมันตอบว่า : แท้จริง ช่องทางดังกล่าวเป็นสิ่งที่เราไม่สามารถทำได้ เพราะพวกเขามั่นคงอยู่บนเตาฮีด

      อิบลีสพูดว่า : แน่นอน ข้าจะเข้าหาพวกเขาจากช่องทางที่พวกเขาจะไม่ขออภัยโทษจากสิ่งๆนั้น เราจะแพร่กระจายการคล้อยตามอารมณ์ และการทำอุตริกรรมในหมู่พวกเขา !

(บันทึกโดยอิมาม อัดดาริมีย์ ในสุนันของท่าน)

 

 

 

 - อิมาม อิบนุ้ล เญาซีย์ ร่อฮิมะฮุ้ลลอฮฺ-

 

          หากท่านปรารถนาการมีชีวิตอยู่ จงปลีกตัวออกห่างจากคนที่ชอบอิจฉา เพราะเขาจะเห็นความโปรดปราน (นิอฺมัต) ที่ท่านมี และบางทีอาจเกิดสายตาริษยา (อัลอัยน์)ต่อนิอฺมัตนั้น แต่หากท่านจำเป็นต้องร่วมคบค้าสมาคมกับเขา

อย่าได้เปิดเผยความลับของท่านกับเขา

อย่าได้ปรึกษาหารือกับเขา

อย่าได้หลงคารม หรือ การพูดเอาใจของเขา หรือหลงในสิ่งที่เขาแสดงออกมา ทั้งในเรื่องศาสนาและเรื่องอิบาดะฮฺ

     เพราะแท้จริง ความอิจฉาริษยานั้น สามารถเอาชนะการมีศาสนา

(ศ็อยดุ้ลคอฏิร 463)

 

 

 

- ชัยคุลอิสลาม อิบนิ ตัยมียะฮฺ ร่อฮิมะฮุ้ลลอฮฺ-

 

     ไม่ต้องสงสัยเลยว่า อัลลอฮฺจะทรงเปิดหัวใจของบรรดาเอาลิยาอฺ(ผู้เป็นที่รัก) ของพระองค์ที่เป็นผู้มีความยำเกรง และบรรดาผู้ทำความดีทั้งหลาย

     เนื่องด้วยสาเหตุของการมีหัวใจที่สะอาดบริสุทธิ์ ในสิ่งที่พระองค์ไม่ได้ทรงเปิดหัวใจ แก่บุคคลอื่นนอกจากพวกเขาเลย

 

 

 

- เชค อิบนิ อุซัยมีน ร่อฮิมะฮุ้ลลอฮฺ -

 

     บุคคลแรกที่จะถูกเรียกเชิญเข้าสู่สวรรค์ คือ บรรดาผู้ที่สรรเสริญอัลลอฮฺในทุกสภาพการณ์

( อัศศุฮฺด์ ลิ อิบนิ้ล มุบาร้อก 97)

 

     กับบางเรื่องเมื่อตอนที่มันเกิดขึ้น เราอาจไม่ได้คิดว่า มันคือนิอฺมะฮฺ (ความโปรดปรานจากอัลลอฮฺ) แต่เมื่อเราได้รู้ผลลัพธ์ของมัน เราจึงได้ทราบว่า สิ่งนั้นคือความโปรดปรานจากพระองค์ ดังที่พระองค์ ตรัสว่า

" บางทีพวกเจ้าอาจรังเกียจสิ่งหนึ่ง ทั้งๆที่ สิ่งนั้นเป็นเรื่องดีสำหรับพวกเจ้า"

     บางครั้งคนเราอาจพบเจอกับกำหนดสภาวการณ์ ของอัลลอฮฺ ตะอาลา โดยที่เขาไม่ได้คิดว่า นั่นคือ นิอฺมะฮฺ กระทั่งเขาได้รู้ถึงผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นในภายหลัง

 

 

 

- เชค อิบนิ อุซัยมีน ร่อฮิมะฮุ้ลลอฮฺ- 

 

     เราอยู่ในการหลงหลืมเผลอไผล และอยู่ในสภาวะที่ต้องการการกล่าวถ้อยคำนี้เป็นอย่างยิ่ง นั่นคือประโยคที่ว่า

لبيك إن العيش عيش الآخرة

"ข้าพระองค์ได้ตอบสนองพระองค์ท่านแล้ว แท้จริง การมีชีวิตอยู่ที่แท้จริง คือชีวิตในโลกอาคิเราะฮฺ ในยามที่ได้มองเห็นสิ่งที่งดงามจับใจ"

 

     ท่านร่อซู้ล ศ็อลลัลลอฮุอลัยฮิวะซัลลัม  เมื่อท่านพบเห็นสิ่งใดที่ทำให้ท่านประทับใจในดุนยา ท่านจะกล่าวว่า

 "ลับบัยกะ อินนัล อัยชฺ อัยชุลอาคิเราะฮฺ"

(ข้าพระองค์ได้ตอบสนองพระองค์ท่านแล้ว แท้จริงแล้ว การมีชีวิตอยู่ คือชีวิตในโลกอาคิเราะฮฺ)

     เพราะมนุษย์เราเมื่อได้เห็นสิ่งที่น่าประทับใจในดุนยา เขาอาจหันไปใส่ใจ สนใจ และผินหลังให้อัลลอฮฺ

     การที่เขากล่าวว่า : "ลับบัยกะ" (ข้าพระองค์ตอบรับพระองค์แล้ว) ก็เพื่อเป็นการตอบรับ (การเชิญชวน) ของอัลลอฮฺ จากนั้นเพื่อเป็นการตอกย้ำกับตัวเอง จึงกล่าวว่า  

"แท้จริง การมีชีวิตอยู่ที่จริงแท้ คือชีวิตในอาคิเราะฮฺ" 

     เพราะการใช้ชีวิตที่ทำให้ท่านหลงใหลอยู่นี้ เป็นชีวิตที่ไม่จีรัง มีวันต้องอันตรธานหายไป แต่ชีวิตที่แท้จริง คือ การได้ใช้ชีวิตอยู่ในโลกอาคิเราะฮฺต่างหาก

(ชัรฮุ้ล มุมติอฺ 3/124)