หู ตา สมอง
  จำนวนคนเข้าชม  2898


หู ตา สมอง

 

โดย.... อ.รอบีอะห์ อิสมาแอล

 

          อวัยวะเหล่านี้ มีความสำคัญกับชีวิตเรามาก ขาดสิ่งหนึ่งสิ่งใดไป เราก็อาจมีชีวิตอยู่ได้ แต่ไม่สมบูรณ์นัก

 

          หู แน่นอนมีไว้ฟัง ตา มีไว้มอง และสมองก็มีไว้คิด สามสิ่งทำงานกันเป็นระบบ ตามที่ผู้ออกแบบ ได้วางไว้อย่างสวยงาม แต่เราก็ได้พิจารณากระบวนการของมันบ้างไหมว่า เราจะใช้มันได้ถูกต้องตามที่ถูกวางระบบไว้ไหม

          ฉันเป็นคนชอบใช้ หู ในการฟังคำพูดของคนผ่านการพูดคุย และฉันได้อะไรมากมายจากการตั้งใจฟังนั้น พ่อฉันสอนเสมอว่า “ถ้ามีโอกาสช่วยเหลือใครได้จงช่วย อย่ามองข้ามไปนะ” และการช่วยเหลือ คนอื่นของพ่อ ก็ทำให้เราได้รับความช่วยเหลือมากมายจากคนอื่นเช่นกัน

 

“และอัลลอฮฺจะอยู่ในการช่วยเหลือบ่าว ตราบใดที่บ่าวอยู่ในการช่วยเหลือพี่น้องของเขา”

(บันทึกโดย อิมามมุสลิม)

 

          พี่ชายฉัน ตอนที่ฉันหัดขับรถใหม่ ๆ ฉันชอบขับลงหลุม บ่อน้ำ (เพราะกะจังหวะไม่ถูก) เขาจะบอกฉันว่า “หลุมบนถนนก็เหมือนกับปัญหาในชีวิต ไม่ต้องลงไปกระแทกทุกครั้ง ขับหลบบ้าง ข้ามมันไปบ้าง รถ (ชีวิต) จะได้ไม่บอบช้ำมากนัก”

 

          คุณครูของฉัน “อย่าทิ้งการทำงานศาสนา เพราะนี่คือมรดกที่นบีมอบไว้ให้เรา” ฉันรู้สึกว่าตัวเอง มีค่าเสมอ เพราะเป็นผู้ทำหน้าที่ (ในมุมเล็ก ๆ ของฉัน) เหมือนที่นบีเคยทำ

 

          ทุกคำของทุกคน ผ่านหูของฉัน แล้วถูกเก็บไว้ในสมอง มันจะถูกนำออกมาใช้ ตามวาระที่แตกต่างกัน และฉันก็เริ่มใช้ดวงตามมองสิ่งรอบข้างแล้วได้เห็นถึงความละเอียดลออ เหตุผล เป้าหมายของหลายๆ สิ่งที่มันเกิดขึ้น

อย่ามองแค่เวลาโกรธ แต่ลองคิดแทนว่า เราจะโกรธไหม ถ้าเจออย่างเขา

อย่ามองแค่เวลาเขาแสดงความก้าวร้าว แต่จงมองว่าเขาอาจถูกตามใจเสียจนไม่คิดว่ามันผิด (เราก็จะใจเย็นลง)

อย่ามองแค่เวลาที่เขาตำหนิ แต่ต้องคิดว่า “เราเองก็ผิด” ไม่งั้นคำตำหนิคงไม่มี

 

     “และพวกเขาไม่ได้พิจารณาดอกหรือว่าอูฐมันถูกสร้างมายังไง และยังท้องฟ้าว่ามันถูกยกให้สูงอย่างไร และยังภูเขาบ้างว่ามันถูกปักตั้งไว้อย่างไร และยังแผ่นดินว่ามันถูกแผ่ลาดไว้อย่างไร ?”

(อัลฆอซิยะฮฺ 88 : 17-20)

 

          แม้แต่มดที่มันเดินเรียงแถว ผึ้งที่อยู่กันเป็นสังคม นกที่บินกันเป็นฝูง ท้องฟ้าที่กว้างใหญ่ ทุกอย่างล้วนเป็นตัวอย่างให้กับชีวิตเราได้ ถ้าเราพิจารณาอย่างผู้ศรัทธา

 

          ดังนั้น จงกลั่นกรองคำพูดของคุณ เพราะมันจะฝังติดอยู่ในใจผู้ฟังหากมันดี คุณจะได้รับความดีงามอย่างไม่รู้ตัว แต่ถ้ามันกรีดลึก ทำร้ายใครสักคน มันก็เศร้าที่กลายเป็น “ฮักกุ้ล” สิทธิที่ต้องชดใช้

 

          ทุกอย่างในชีวิตฉัน มาจากสิ่งรอบตัว คนรอบข้าง และฉันก็มีความสุขที่ได้มอง และฟังเสียงเหล่านั้น เพื่อหล่อหลอมหัวใจฉันให้พองโตอยู่ร่ำไป

 

 

 



 

 

ที่มา : หนังสือจุดหมายที่ไม่ใช่ปลายทาง

ที่ระลึกงานโรงเรียนอัลฟุรกอนศึกษา ครั้งที่ 24 รุ่น 23 ปีการศึกษา 2563